Kategoria: Felietony
-
ŚWIAT W TRYBIE WOJNY, POLSKA W TRYBIE NERWICY
Przeczytaj całość…: ŚWIAT W TRYBIE WOJNY, POLSKA W TRYBIE NERWICYW Toronto jest czternasta, światło wpada przez okno jakby chciało udawać, że rzeczywistość ma jeszcze sens. Ale to tylko złudzenie. W Polsce zapada wieczór, ciężki, gęsty,…
-
CHCIWOŚĆ W CIEMNYCH OKULARACH, CZYLI JAK PAŃSTWO ROBI Z NAS PORTFEL
Przeczytaj całość…: CHCIWOŚĆ W CIEMNYCH OKULARACH, CZYLI JAK PAŃSTWO ROBI Z NAS PORTFELSą takie dni, kiedy człowiek włącza wiadomości i ma wrażenie, że żyje w kraju, w którym politycy traktują państwo jak otwarty bar: biorą, ile się da,…
-
PIĄTEK, CZYLI ŚWIAT PÓŁPRZYTOMNY
Przeczytaj całość…: PIĄTEK, CZYLI ŚWIAT PÓŁPRZYTOMNYPiątek zaczyna się zawsze tak samo: świat próbuje podnieść się z łóżka, choć każdy widzi, że dopiero przeciąga się jak kot, który jeszcze nie zdecydował, czy…
-
MDŁOŚCI, KTÓRE NIE MIJAJĄ. KOŚCIÓŁ, KTÓRY NIE UMIE SIĘ WSTYDZIĆ
Przeczytaj całość…: MDŁOŚCI, KTÓRE NIE MIJAJĄ. KOŚCIÓŁ, KTÓRY NIE UMIE SIĘ WSTYDZIĆZaczął się zupełnie zwyczajny wieczór. Taki, jakich wiele. Zaparzyłem kawę, odłożyłem telefon, otworzyłem laptopa i zacząłem przeglądać tygodniki z myślą, że poczytam o świecie, który mimo…
-
PREMIER Z PRZYPADKU, PARTIA Z ROZPACZY, NARÓD Z LITOŚCI
Przeczytaj całość…: PREMIER Z PRZYPADKU, PARTIA Z ROZPACZY, NARÓD Z LITOŚCISą takie chwile w życiu państwa, kiedy człowiek – nawet ten spokojny, rozsądny, liberalny z natury – siada z kawą, patrzy na wiadomości i mówi głośno…
-
CZWARTEK W TRYBIE GLOBALNEJ PANIKI, CZYLI JA W TORONTO, ŚWIAT W PŁOMIENIACH, A POLSKA W TRADYCYJNYM ROZMACHU ABSURDU
Przeczytaj całość…: CZWARTEK W TRYBIE GLOBALNEJ PANIKI, CZYLI JA W TORONTO, ŚWIAT W PŁOMIENIACH, A POLSKA W TRADYCYJNYM ROZMACHU ABSURDUPołudnie w Toronto, prawie wieczór w Polsce. Ja po pierwszym wykładzie, po obowiązkowej rundce po lobby Rotman School — gdzie nikt (powtarzam: nikt) nie zapytał mnie…
-
CZWARTEK, CZYLI JAK ŚWIAT ROBI RABAN, JA PIJĘ KAWĘ, A GŁUPOTA TAŃCZY WOKÓŁ GLOBUSA
Przeczytaj całość…: CZWARTEK, CZYLI JAK ŚWIAT ROBI RABAN, JA PIJĘ KAWĘ, A GŁUPOTA TAŃCZY WOKÓŁ GLOBUSACzwartkowy poranek wyglądał u mnie jak scena z komedii omyłek: wszyscy wybiegają z domu w pośpiechu, a ja zostaję na tarasie niczym ostatni widz po seansie,…
-
PORANNY ODJAZD NA TARASIE, CZYLI JAK ŚWIAT SIĘ BUDZI, A GŁUPOTA NIE ZASNĘŁA
Przeczytaj całość…: PORANNY ODJAZD NA TARASIE, CZYLI JAK ŚWIAT SIĘ BUDZI, A GŁUPOTA NIE ZASNĘŁAWstałem po szóstej rano. To ta pora, kiedy świat jeszcze stoi w rozkroku między nocą a dniem, a człowiek — zwłaszcza taki po siedemdziesiątce — budzi…
-
STAROŚĆ, DEMOGRAFIA I BRAUN NA KANAPIE
Przeczytaj całość…: STAROŚĆ, DEMOGRAFIA I BRAUN NA KANAPIEWieczór w domu ma swoją własną, niemal kartograficzną logikę. Każde stworzenie – ludzkie lub futrzaste – zajmuje w nim swoje terytorium tak pewnie, jakby było to…
-
SAFE ZERO PROCENT. DZIEŃ, W KTÓRYM EKONOMIA ZAŁOŻYŁA NOS KLAUNA
Przeczytaj całość…: SAFE ZERO PROCENT. DZIEŃ, W KTÓRYM EKONOMIA ZAŁOŻYŁA NOS KLAUNAUciekłem dziś z pracy. Nie metaforycznie. Nie „w przenośni”. Normalnie: drzwi, klamka, korytarz, winda, parking. Jak człowiek, który słyszy z daleka dźwięk zbliżającej się katastrofy i…
