Pierwszy tydzień z Karolem Nawrockim w roli prezydenta i już wiemy, że jego kadencja nie będzie spokojnym, ceremonialnym odliczaniem dni do kolejnych wyborów. Nowy gospodarz Pałacu Prezydenckiego postanowił wejść w polityczną grę z hukiem – i to w stylu, który z pewnością ucieszył elektorat PiS: od weta.

Weto na dzień dobry

Na cel trafiła ustawa, w której rząd Donalda Tuska połączył dwie sprawy: zamrożenie cen energii i liberalizację zasad stawiania lądowych wiatraków. Według premiera – kluczowy pakiet antyinflacyjny z elementem zielonej transformacji. Według prezydenta – legislacyjny potworek, w którym ktoś schował wiatrak w zamrażarce.

Rząd liczył, że połączenie obu rozwiązań w jednym dokumencie zmusi nowego prezydenta do podpisu, bo któż chciałby brać na siebie polityczny koszt odmrożenia rachunków za prąd. Okazało się jednak, że Nawrocki woli zacząć swoją prezydenturę od pokazania, że potrafi powiedzieć „nie” – i że zrobi to w świetle kamer. Efekt? Polityczny teatr z oklaskami opozycji i westchnieniami rządu.

Plan B – turbiny w wersji solo

Tusk nie zamierza się poddać. W Ministerstwie Klimatu i Środowiska już powstaje nowa ustawa o bezpieczeństwie energetycznym. Tym razem wiatraki mają być uregulowane osobno, bez doczepionych bonusów. To bardziej czysta forma legislacji, ale też test, czy prezydentowi chodzi o samą procedurę, czy o to, by rządowi wytknąć błąd i zgarnąć polityczne punkty.

Afera KPO – cios w wizerunek

Równolegle wybucha sprawa, która może rząd zaboleć bardziej niż weto: afera KPO. Europejska Prokuratura (EPPO) przejmuje śledztwo w sprawie możliwych nieprawidłowości przy przyznawaniu funduszy. Publicznie dostępna mapa inwestycji pokazała, że część środków trafiła w miejsca, które wyglądają jak prywatne zachcianki, a nie projekty strategiczne.

Dla Platformy to podwójny problem. Po pierwsze – obiecywali, że miliardy z Brukseli trafią szybko i transparentnie. Po drugie – PiS dostał wreszcie w ręce amunicję, by mówić: „oni też mają afery”. Jeśli Tusk chce uratować wizerunek, musi postawić na pełną jawność: wszystkie wnioski, oceny i kryteria dostępne dla obywateli w jednym miejscu.

Prezydent Nawrocki – Hamlet PiS

W ciągu tygodnia Nawrocki ustawił się w roli niezależnego hamulcowego. Nie jest to klasyczny prezydent, który podpisuje większość ustaw, od czasu do czasu zgłaszając zastrzeżenia. To raczej Hamlet w wersji partyjnej – wiecznie wahający się, czy podpisać, czy zawetować, ale zawsze tak, żeby widzowie mieli poczucie, że oglądają spektakl.

Dla rządu to zapowiedź czterech lat legislacyjnego ping-ponga. Każdy projekt będzie musiał być przygotowany tak, by Nawrocki nie mógł zarzucić mu proceduralnej wpadki – a i tak nikt nie ma gwarancji, że podpisze.

Dyplomacja ponad podwórkiem

Tusk tymczasem gra także na polu międzynarodowym. Ostrzega przed rozmowami Trump–Putin, które mogłyby odbyć się kosztem Ukrainy. Podkreśla, że granice nie są plasteliną i że bezpieczeństwo Polski zaczyna się od stabilnej Ukrainy. To polityka wymagająca cierpliwości i budowania sojuszy – zupełnie inny świat niż weto i konferencje prasowe w Warszawie.

Gaza – tragedia bez ironii

Ze świata docierają wiadomości, które trudno ubrać w złośliwy komentarz. W Strefie Gazy izraelska armia zabiła czterech dziennikarzy Al Jazeery. To kolejny dowód, że bez niezależnych reporterów wojna staje się czarną dziurą, w której ginie prawda.

Krajowe przerywniki

– Znany prawnik Waldemar G., oskarżony o 11 przestępstw, wychodzi z aresztu – proces dopiero przed nim.
– Kierowcy zapłacą więcej za badania techniczne – stawka wzrośnie z 98 zł do 149 zł.

I na koniec – Karaczi

W pakistańskim Karaczi odbyły się dziś wyścigi oślich zaprzęgów. Zwierzęta biegły prosto do mety, nie wdając się w dyskusje, czy trasa jest zgodna z konstytucją, czy wiatr im pomaga, czy przeszkadza. Patrząc na polską scenę polityczną, można im tylko pozazdrościć – w końcu w ich wyścigu liczy się to, kto naprawdę dotrze pierwszy, a nie to, kto po drodze zdąży urządzić konferencję prasową.

Tak wygląda poniedziałek w państwie Nawrockiego: wiatraki czekają na zielone światło, KPO trafiło w ręce europejskich śledczych, a prezydent próbuje ustawić rząd w roli proszącego. Reszta? To tylko hałas w tle – choć czasem, jak w Karaczi, ten hałas zamienia się w galop.