
Niedziela, 18 października 2026 roku, dowiodła, że świat nie potrzebuje już satyryków. Wystarczą politycy, wojskowi, bankierzy i od czasu do czasu tenisistka, która wprowadzi odrobinę rozsądku do tego domu wariatów. Zawód felietonisty znalazł się zatem w kryzysie. Rzeczywistość produkuje absurdy szybciej, niż człowiek nadąża wymyślać dowcipy.
Najpierw wiadomość wspaniała. Maja Chwalińska wygrała turniej WTA 1000 w Wuhan! Pokonała w finale Brytyjkę Sonay Kartal 2:6, 6:4, 6:2, zdobywając pierwszy tytuł w głównym cyklu WTA. Wczoraj pokonała Igę Świątek, dzisiaj własne nerwy i rywalkę. Osiągnęła coś, o czym marzy większość polskich polityków: najpierw wygrała, a dopiero potem ogłosiła sukces.
Najbardziej zachwyca mnie tenisowa punktacja. Można przegrywać pierwszego seta, a mimo to wygrać cały mecz. Pod jednym warunkiem: trzeba rzeczywiście wygrać następne dwa. W polityce wystarczy wystąpić przed kamerą, ogłosić moralne zwycięstwo i zażądać powtórzenia liczenia głosów.
Jarosław Kaczyński zapewne mógłby udowodnić, że triumf Mai jest również jego zasługą. Przecież wczoraj ogłosił przebudzenie Polski, a już dzisiaj Polka wygrywa w Chinach. Związek przyczynowy niepodważalny. Podobnie jak wpływ prezesa na jesienne grzybobranie.
W kraju tymczasem rozwija się spór o Trybunał Konstytucyjny. Poseł Andrzej Szejna domaga się kroków zmierzających do uchylenia immunitetu Bogdana Święczkowskiego, a Maciej Berek podtrzymuje zarzuty dotyczące zablokowania mu przejścia w siedzibie Trybunału. Święczkowski przedstawia swoje zachowanie jako obronę prawidłowego objęcia urzędu.
Tak oto najwyższe zagadnienia konstytucyjne sprowadzono do problemu, kto ma prawo przejść przez drzwi. Monteskiusz pisał o trójpodziale władzy. Polska myśl ustrojowa wzbogaciła jego dorobek o podział korytarza. Proponuję ustanowić czwartą władzę: portiera. Przynajmniej będzie wiadomo, kto odpowiada za klucze.
Za oceanem Donald Trump nadal tłumaczy, dlaczego postanowił zawiesić nowe sankcje wobec Rosji. Marco Rubio mówi o sześćdziesięciu dniach potrzebnych do analizy skutków gospodarczych. Ukraina ma więc przez dwa miesiące wykazywać cierpliwość, ponieważ administracja amerykańska sprawdza, czy ukaranie agresora nie podniesie przypadkiem ceny oleju napędowego.
To nadzwyczaj nowoczesna koncepcja sprawiedliwości. Sędzia ogłasza wyrok, po czym zawiesza go, żeby sprawdzić ceny benzyny na stacji naprzeciwko sądu.
Putin bombarduje Ukrainę, Ukraina odpowiada. Dzisiaj ukraińskie drony uderzyły w rosyjską infrastrukturę naftową w rejonie Petersburga. Rosja poinformowała o przechwyceniu ponad tysiąca bezzałogowców. Skala operacji była ogromna. A wszystko to dzieje się, gdy amerykański prezydent zapewnia, że pracuje nad pokojem.
Trump najwyraźniej rozumie pokój jako produkt negocjowany z dostawcą paliwa. Najpierw ustala się cenę, potem wielkość zamówienia, a prawa napadniętego klienta rozpatruje się w dziale reklamacji.
Jakby tego było mało, szef Pentagonu Pete Hegseth umniejszył udział natowskich sojuszników w działaniach bojowych w Afganistanie. Radosław Sikorski przypomniał mu o rodzinach 44 polskich żołnierzy, którzy zginęli podczas tej misji. I słusznie. Amerykański sekretarz obrony może mieć kłopoty z pamięcią historyczną, ale nie powinien oczekiwać, że rodziny poległych będą uczestniczyć w jego kursie selektywnego wspominania.
We Francji tymczasem wybuchły gwałtowne protesty przeciw kosztom życia i pogarszającym się usługom publicznym. Doszło do podpaleń, grabieży i starć z policją, w tym do pożaru ratusza w Limoges. Zatrzymano ponad tysiąc osób. Emmanuel Macron znów musi tłumaczyć narodowi, że Francja jest republiką, a nie konkursem na najbardziej efektowne podpalenie budynku administracji.
Francuzi mają zresztą szczególny stosunek do niezadowolenia. Inne narody piszą petycje. Francuzi najpierw piszą petycję, a kiedy odpowiedź nie nadchodzi, zaczynają rozważać rekonstrukcję rewolucji. Niestety, współczesna rewolucja nie zawsze wie, co chce zbudować, za to doskonale radzi sobie z niszczeniem.
W Polsce Lech Poznań rozbił Koronę Kielce 6:1. Wynik tak jednoznaczny, że nawet politykom trudno byłoby go przedstawić jako remis. Chociaż niewykluczone, że Jarosław Kaczyński dostrzegłby w sześciu bramkach potwierdzenie przewagi obozu patriotycznego, a Morawiecki zapowiedział program „Siedem Goli Plus”, obejmujący wyrównywanie szans drużyn, które nie zdążyły strzelić.
Z Watykanu przyszła wiadomość uspokajająca. Leon XIV, po operacji płuca, pojawił się na modlitwie Anioł Pański. Mówił między innymi o prawdzie i unikaniu hipokryzji. Odważny wybór tematu, szczególnie w niedzielę, kiedy politycy mają zwyczaj występować w telewizji śniadaniowej.
Papież najwyraźniej wraca do zdrowia. Szkoda, że nie można podobnej diagnozy postawić współczesnej polityce.
I tak minęła niedziela. Chwalińska wygrała turniej, Lech rozgromił Koronę, Francja liczy straty, Ukraina walczy, Trump liczy baryłki, a polscy politycy wciąż ustalają, kto może przejść przez drzwi.
Wszystkim życzę udanego poniedziałku. Szczególnie tym, którzy będą musieli pracować, podczas gdy politycy ponownie zajmą się ratowaniem świata. Bo dziś jedyną osobą, która naprawdę zasłużyła na oklaski, była Maja Chwalińska. Nie obiecywała zwycięstwa Polski nad wszystkimi. Po prostu wyszła na kort i wygrała.
Gdyby polityków rozliczano według podobnych zasad, większość konferencji prasowych kończyłaby się walkowerem.

Dodaj komentarz